در آخرين روزهاي دادگاه اغتشاشگران در حوادث پس از انتخابات از مسئولين و دستگاه ها مي خواهيم تا جوانان وطن را به آغوش مادرانشان بازگرداند. همچنين طي درخواستي از سازمان ملل متحد مي خواهيم در اين مورد از خود واكنشي نشان دهد و با طرفداري ضمني از جوانان موجبات آزادي آنان را فراهم كند .
فرياد ، فرياد از اين كساني كه موجبات اين حوادث شدند،عده اي را به خيابان ها كشانده و به قصد فريب آنها چيزهايي به انان گفتند كه شايد اگر من و تو هم بوديم باورمان مي شد اما خدا قوه عقل را به ما هديه كرده و ما قبل از هر چيزي بايد از آن مد بجوييم .
كسي به داد ما نمي رسد ، كسي هم گوش به حرف ما نمي دهد ، كسي محل به ما نمي دهد.
نبود آزادي بيان و عقيده كم بود ، نبود فضاي باز سياسي كم بود ، نبود همه اينها كه دنيا روي آن مي چرخد كم بود كه حالا بايد براي مراسم عزاي جوانان وطن سوگوار شويم چرا عده اي از جوانان ما الان به جاي اينكه به ابادي ايران بينديشند حالا بايد در گوش سلول هاي زندان بپوسند اين سوالي است كه هر ايراني با غيرت بايد از خود بپرسد .
سهم من از ايران چيست آيا تا به حال از خود پرسيديد .
آيا تا بحال دلتان براي ايران تنگ شده براي مادرانتان چطور ؟
ايران بمانند يك مادر مهرباني مي ماند كه لحظه لحظه به فكر فرزندانش است دمي مژه بر هم نمي زند مبادا فرزندش دچار حادثه اي شود.
همه با هم براي آبادي ايران براي آزادي جوانان براي گسترش آزادي و دموكراسي فرياد
برآوريم ايران
گروه پيشرو شاخه تربت جام-جنبش ملي ما هستيم
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر